( 1767 ) 158 / 7 « [ . . . ] كى . . . » . نقطة چين درون چنگك ، جانشين برگه يا برگه‌هايى است كه پيش از رويهء كنونى يعنى 331 فعلى - افتاده است ؛ نيز نگر يادداشت پيشين ما را . گفتنى است : در آغاز اين رويهء سخن در أواخر آيت 95 از سورت گرامى مائدة است . ( 1768 ) 158 / 8 « وجّ » . فيروزآبادي نوشته : « وجّ : اسم واد بالطائف لا بلد به و . . . » ( القاموس المحيط ، ج 1 ، ص 432 ) . ( 1769 ) 158 / 13 « آنانك » . در دستنوشت : « آ انك » . ( 1770 ) 158 / 16 « چيزهايى » . در دستنوشت : « جيزهايى » . ( 1771 ) 158 / 20 و 21 « يكى ميگفت : شتر من گم است ، از كجا طلب كنم ؟ » . اين بهره ، در حاشيهء دستنوشت است - البتّه به همان خطّ اصلى - ، و در عكس ما بس گنگ و ناروشن افتاده ؛ كلّ عبارت به زحمت خوانده شد و بويژه از « است » و درستى قرائت آن بىگمان نيستم ؛ هر چند گمان دارم درست خوانده باشم . قرائت ما را سنج با : « يقول الآخر ، إذا ضلت ناقته : أين ناقتي » ( مجمع البيان ، ج 3 ، ص 386 ) . ( 1772 ) 158 / 24 « عكاشهء » . چنين است در دستنوشت و ظ . سهو قلم نباشد . ( 1773 ) 159 / 1 « اگر گفتى هر سال . . . » . چنين است در دستنوشت ؛ به نظر مىرسد « گفتمى » بايد درست باشد . ( 1774 ) 159 / 3 و 4 « ترك كردتانى كافر گشتانى » . در بارهء اين ريختهاى ويژه در أفعال بنگريد پيشگفتار ما را بر همين متن . ( 1775 ) 159 / 8 و 9 « . . . و بپرهيزيذ خذاى - تعالى - اين آيت منزل فرموذ . » . اين نقل را سنج با : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 386 ؛ و : كنز الدّقائق ، ج 4 ، ص 245 . ( 1776 ) 159 / 11 و 12 « ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ » . المائدة / 103 . ( 1777 ) 159 / 26 « - خاص - » . در اينجا « قيد » ست ؛ يعنى : بطور ويژه . ( 1778 ) 160 / 2 « ( 334 ) بأبناء » . در دستنوشت در نقطة گذارى خطايى دست داده و « بانباء » نوشته شده . ( 1779 ) 160 / 12 « وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها » . الأعراف / 28 . ( 1780 ) 160 / 20 « [ . . . ] » . در چنگك سه نقطة را گذاشتيم تا دانسته شود متن كامل آيت در قرآن كريم بدين جايگاه پايان